İspaniya sevinci ilə bu gün saat səhər durub özümə güzgüdə baxırdım ki qrup yoldaşım zəng elədi...
Razinə basıb getməli oldum. Marağlısı budu ki, evdə heç kim yox idi...
Uşağlardan alaram orda deyib, 20 qəpiyi gedəndə abtobusa verdim...
Praktika - sən demə mənim getməli olub da yadımnan çıxan bir şe imiş...
Baş həkim milyondənə söz dedi mənə. Yarısına qulağ asdım o da yaxşı sözlər deyildi ((:
Nəisə bir təhər yalvar yaxarnan vərəqə qol çəkdirdim...
Əsas məsələ evə qayıtmağım idi ki, o da uşağlardan 10 qəpiy almağım yaddan çıxdı...
Və Razin astanovkasında əlimdə 10 qəpiy sıxaraq acınacağlı dərəcədə fikirləşirdim...
Yaxınlığdakı taksiçiyə yaxınlaşıb dedim:
-Dayı, bilirəm pis çıxır, amma, doğurdan da evdən çıxanda 30 qəpylə gəlmişəm və indi qayıtmağa 10 qəpiyim çatmır.
-Aha
-Odu ki sizdə varsa verərdiz də zəhmət olmasa
-Nə 10 qəpiy?
-Aha, çox sağolun
Kişi də yaxşı çıxdıyaa əlini cibinə atdı 10qəpiy verdi...
-Buyur
-Təşəkkür edirəm, iyiki varsınız... ((:
-Sən də sağol.
Məzəli bir əhvalat. İndi day nəzir vermək haqqında biraz fikirləşəcəm. ((:P
Evə gələn kimi Coco avant Chanel / Коко до Шанель və The Reader / Чтец
marağlı filmlərdi. Məsləhətli...
Belə...
0 comments:
Post a Comment